शिशिर यो मन

ॐ

शिशिर यो मन 

सुसन मास्के

रातभर निशब्द खसेको हिउँसित
एकाबिहानै घामलाई
नाता जोड्न रहर लागेछ

तर वेवास्ता आज
घामको यो कस्तो भएछ
हिउँ घामको स्पर्शले
पग्लन मानेन छ
धर्ती किरणको स्पर्शले
बिउँझिन मानेन छ

हिउँफुल जडेको सिरक
ओढेर लमतन्न पल्टेछ
अल्छी धर्ती
सेतो मरुभुमी बनेर

बेग हानेर नदीले
बग्न बिर्सिएछ
सार मिलाएर मौसमसित
बर्फिलो पत्र भित्र भित्र
गीत निदुरीको आफ्नो
आफैमात्र सुन्दै
उनिदो उङ्घदै नदी बहेछ

कठाग्रिएको शिशिरसित
जब लयबद्ध यो मन भएछ
मनसागर भित्र जमेको
यो कुन हिमखण्ड पग्लेछ ?